دوستان سال ۱۳۸۶ نیز با تمام خوبی ها و بدیها  و اشکها و لبخندها و موفقیتها و شکستها و زشتی ها وزیبائی ها به پایان رسید. و تنها خاطره ای و تجر به ای تلخ یا شیرین از آن به جای ماند و بس !!

اگر عمیقا به گذشته بیاندیشیم به خوبی در می یابیم که زندگی ما پر از چالش هاست و خوشبخت کسی است که معنی واقعی خوشبختی و زندگی را  در درون همین چالشها در یابد و درک کند.

پس برای رسیدن به خوشبختی نباید منتظر یک حادثه شگرف یا موقعیت خاص بود چرا که :

خوشبختی یک مقصد نیست بلکه یک مسیر است!!! 

همه انسانها در جستجوی خوشبختی هستند اما  هر کسی خوشبختی را در چیزی میبیند و به گونه ای میخواهد همانگونه که دوست دارد. بم زعم من خوشبختی یعنی رضایت از وضع موجود پس من که راضی ترم خوشبخت ترم!

و اما یک راه برای احساس خوشبختی وجود دارد که در قید و بند هیچ مرام و مسلک و دین و جغرافیائی نیست و ان محبت به  تمام انسانهاست در حوزه تعاملاتمان  و محیطی که در ان زندگی میکنیم .بیائید در سالی که در پیش روی ماست علفهای هرز  کینه. حسادت .بد خوئی.بدخواهیو دشمنی را بچینیم و در سرزمین دلمان تنها بذر محبت و گذشت و کمک به سایرین برای برنده شدن  بکاریم چرا که تمام ۳۶۶ روز ۱۳۸۷ در اختیار ما و از ان ماست  و به قدر کفایت  فرصت هست تا سالی بزرگ شود . فراموش نکنیم که ما میتوانیم!!!!!!! 

در بهاران روی هیچ سنگ گل نروید    خاک شو تا گل بروید روی تو